به تصریح اسناد بین المللی، ملتها در تعیین نظام سیاسی خود مختارند؛ اما اسناد حقوق بشر مکررا به ضرورتهای دموکراتیک در محدودسازی آزادی های شهروندان یا حق مشارکت آنها تأکید نموده اند. در چنین سردرگمی مفهومی، ناگهان نظام های سیاسی غیرمردمسالار در گوشه هایی از جهان ظهور می کنند یا نظام های غیرمردمسالار قبلی، موفقیت های خود را در برخی امور به رخ می کشند. پرسش این است که آیا دموکراسی، یک تعهد حقوقی بین المللی است یا می توان بدون آن نیز تحقق حقوق بشر را به تماشا نشست؟ همراه با خانم دکتر مؤیدیان دانش آموخته دکتری حقوق بین الملل دانشگاه قم که رساله دکتری خود را به موضوع رابطه میان حق تعیین سرنوشت و دموکراسی اختصاص داده بودند، در چهل و دومین نشست سحبا درباره تعهد به مردمسالاری از منظر حقوق بین الملل سخن خواهیم گفت.

حدود ۱۵ سال است که بحران #ریزگرد از انحصار مناطق بیابانی و کویری درآمده، ابتدا غرب، جنوب غربی و مرکز ایران را به کام نفستنگی کشاند و اکنون پا از فراز البرز نیز آن طرفتر گذاشته تا شاید نهادهای حاکمیتی را نیز متوجه حضور خود کند. چه شد که چنین شد؟ آیا میهمانان جدید آب و هوای ایران که شاخص کیفیت هوای ایران را احتمالا به بدترین وضعیت در طول تاریخ رساندهاند، پدیدهای طبیعی هستند یا حاصل دخالت بشری؟ از این که بگذریم، حقوق بینالملل چه پاسخی برای این پدیدهی فرامرزی دارد؟ اگر دستکاری ترکیه یا هر کشور دیگری در طبیعت، در وضعیت فعلی مؤثر بوده، آیا آن کشور تعهدی بینالمللی را نقض کرده است؟ آیا مسئولیت بینالمللی متوجه آن کشور است؟ راهکار ترمیم و جبران چیست؟ اگر این میهمانان ناخوانده، خارجیاند وظایف دولت ایران در این زمینه چیست؟چهل و پنجمین نشست سحبا به این پرسشها میپردازد. میهمان نخست نشست، آقای دکتر علی مشهدی دانشیار حقوق بینالملل دانشگاه قم هستند که سالهاست در حوزه حقوق بینالملل محیط زیست به آموزش و پژوهش اشتغال دارند. میهمان دوم خانم طناز حری فراهانی هستند که پایان نامه کا